Natura 2000

De wet
Door de Natura 200 wetten worden gebieden die qua biodiveristeit erg belangrijk zijn op europees vlak aangewezen om te worden beschermd en verbonden te worden met andere gebieden binnen een network. Per gebied zijn instandhoudingsdoelen opgesteld, voor zowel soorten als habitattypen. Om deze instandhoudingsdoelen te behouden, geldt dat voor alle projecten en plannen een vergunning aan moet worden gevraagd. Een vergunning voor een project kan alleen worden verleend, indien vooraf zeker is dat de natuurlijke kenmerken van het gebied niet worden aangetast. Hiervoor moet een effectentoets worden afgelegd, die met alle scenario's van vervuiling en habitatverlies rekening moet houden (Zie bron 3 voor een voorbeeld van een dergelijke toets). Natuurlijke kenmerken mogen alleen worden aangetast wanneer alternatieve oplossingen voor het project ontbreken èn wanneer sprake is van dwingende redenen van groot openbaar belang. Bovendien moet voorafgaande aan de toestemming zeker zijn dat alle schade gecompenseerd wordt. Voor vleermuizen betekend dat, indien nodig, mitigerende maatregelen moeten worden getroffen [1].

Beschermde gebieden
Binnen Nederland, wanneer wordt gesproken over de bescherming van vleermuizen, worden de volgende 4 punten als doelen voor bescherming gezien; Winterverblijven, zomerverblijven, verbindingsroutes en voedselgebieden. Dezen zijn allen belangrijk voor het behoud van de populatie van de doelsoorten. Per gebied wordt gekeken naar de mogelijkheden tot verbetering van deze 3 punten. De volgende gebieden zijn van belang voor de bescherming van de 3 vleermuizen die als doelsoorten zijn gekozen [1]:

Abdij Lilbosch & voormalig Klooster Mariahoop (ingekorven vleermuis)

Alde Feanen (meervleermuis)

Bemelerberg & Schiepersberg (meervleermuis, ingekorven vleermuis, vale vleermuis)

Botshol (meervleermuis)

Gelderse poort (meervleermuis)

Geuldal (meervleermuis, ingekorven vleermuis, vale vleermuis)

Groote Wielen (meervleermuis)

IJsselmeer (meervleermuis)

Markermeer en IJmeer (meervleermuis)

Meijendel & Berkheide (meervleermuis)

Naardermeer (meervleermuis)

Nieuwkoopse Plassen & De Haeck (meervleermuis)

Oostelijke Vechtplassen (meervleermuis)

Oudegaasterbrekken, Fluessen en omgeving (meervleermuis)

Polder Westzaan (meervleermuis)

Polder Zeevang (meervleermuis)

Rottige Meenthe & Brandemeer (meervleermuis)

Savelsbos (meervleermuis, ingekorven vleermuis, vale vleermuis)

Sint Pietersberg & Jekerdal (meervleermuis, ingekorven vleermuis, vale vleermuis)

Sneekermeergebied (meervleermuis)

Vecht- en Beneden-Reggegebied (meervleermuis)

Veluwe (meervleermuis)

Veluwerandmeren (meervleermuis)

Weerribben (meervleermuis)

Wieden (meervleermuis)

Wormer- en Jisperveld & Kalverpolder (meervleermuis)

Zwarte meer (meervleermuis)

Mitigerende Maatregelen
Mitigatie betekent het verzachten van negatieve effecten. Een mitigerende maatregel bij de aanleg van een weg is bijvoorbeeld het maken van een onderdoorgang met water. Er zijn veel verschillende maatregelen voor mitigatie, maar de meeste zijn opgesteld voor de meervleermuis gezien deze in de meest gebieden een doelsoort is. Voor deze soort zijn o.a. de volgende mitigerende maatregelen genomen [2]:

1. Het aanleggen van een passage onder een weg in combinatie met water op plekken die per nacht door minimaal vijf dieren worden gebruikt. 2. Het verbreden van een waterweg om de afstand tot een lichtbron te vergroten en daarmee de lichtoverlast te verminderen. 3. Aanleg of behoud van een groenzone (eventueel met bomen en of rietkraag) langs een vaart (zonder huizen direct langs het water).

Het wil niet zeggen dat, wanneer er mitigerende maatregelen zijn aangelegd, Meervleermuizen meteen gebruik maken van deze aanpassingen. Dit zal goed moeten worden gemonitord. Pas wanneer is vastgesteld dat de vleermuizen ook echt gebruik maken hiervan, mag het project van start.

Bronnen
[1]: Internetbron  Geraadpleegd 15-01-2014

[2]: Internetbron  Geraadpleegd 18-01-2014

[3]: Internetbron  Geraadpleegd 18-01-2014