Hondsdolheid

Hondsdolheid (ook wel Rabies of Lyssavirus genaamd) is een virale ziekte. Dit virus zorgt voor zo'n grote angst omdat de wetenschap er nog keur voor heeft. Wanneer een persoon de symptomen voor de laatste stadia van de besmetting vertoond, is de dood het enigste vooruitzicht. Besmetting vindt vrij makkelijk plaats. Door een beet komt, via speeksel, het virus in de bloedbaan terrecht [1].

Het virus
Het virus valt vervolgens het zenuwstelsel aan. Dit kan voorafgaan aan een lange tijd van incubatie of vrijwel meteen, de lengte hangt af van de afstand tot aan de hersenen. Tijdens deze incubatietijd, kan het virus nog bestreden worden [1]. Wanneer de eerste symptomen naar voren komen, zoals ongevoeligheid in het gebeten lichaamsdeel en verhoogde spierspanning, is dit het teken dat het virus de hersenen heft bereikt. Hier veroorzaakt het virale encefalitis, een fikse hersenontsteking, waarna binnen 2 tot 10 dagen de dood zal plaatsvinden. Er is momenteel een protocol opgesteld waarmee het virus kan worden overleefd, met een succespercentage van 8%. [2] (Zie Film voor een vleermuis met symptomen van het laatste stadium).

Verspreiding
Binnen Nederland is het virus sinds begin 1998 uitgestorven en zijn er geen mensen meer aan gestorven. besmettingen hebben zich echter wel plaats gevonden via vleermuizen [3]. Er zijn maar 2 vleermuizen binnen Nederland waarbij het virus is aangetoond. Dit zijn de Laatvlieger en de Meervleermuis. Uit een onderzoek in 2005 door Van Der Poel, blijkt dat 21% van de geteste Laatvlieger positief worden getest op hondsdolheid. Hier staat tegenover dat maar 4% van de geteste meervleermuizen het virus bleek te hebben. Dit was echter getest bij vleermuizen die bij het CIDC, wat vaak overladen vleermuizen zijn. Het is echter niet bekend waarom alleen deze 2 soorten het virus dragen [4]

Handelen
Indien een dode of levende vleermuis wordt aangeraakt moet er zo spoedig mogelijk contact worden opgenomen met de huisarts of GGD. Hierbij kan er al kans zijn op een besmetting via een wondje in de huid, en het is daarom belangrijk dat, waar nodig, wordt gevaccineerd. De levende (of dode) vleermuis moet worden opgestuurd naar het CIDC voor een controle op het virus [5]. Het is ook mogelijk om te worden gevaccineerd tegen het virus, mocht er in de toekomst een risico tot besmetting zijn. De vaccinatie bestaat uit 3 spuiten, welke preventief zijn. Mocht er een voorval zijn waarbij er kans is op besmetting, moeten er nog 2 vaccinaties worden gehaald [6].

Bronnen
[1]: Warrell, M. J., and D. A. Warrell. "Rabies and other lyssavirus diseases." The Lancet 363.9413 (2004): 959-969.

[2]: Willoughby RE (2009). "Are we getting closer to the treatment of rabies?: medical benchmarks". Future Virology (MedScape) 4 (6): 563–70. doi:10.2217/fvl.09.52.

[3]: Takumi, K., et al. "Public health risk analysis of European bat lyssavirus infection in The Netherlands." Epidemiology and infection 137.06 (2009): 803-809.

[4]: Van der Poel, Wim HM, et al. "European bat lyssaviruses, the Netherlands." Emerg Infect Dis 11.12 (2005): 1854-1859.

[5]: Internetbron . Geraadpleegd 13-01-2014

[6]: Internetbron  Geraadpleegd 13-01-2014